سلام دوباره به آفتاب

به آفتاب سلام دوباره خواهم گفت
به آن درخشندگیش ترانه خواهم گفت
کفر عشق است اگر گویم که آفتابی نخواهم
این شعار هم به روز و هم شبانه خواهم گفت
غیبت او تقصیر کوه و دشت و دمن نیست
تقصیر ورا لکه ابریست، به دامن فتاده خواهم گفت
گلّه از ابر است که اسباب حجاب من و ماست
آره! گلّه را هم به مست و هم به دیوانه خواهم گفت
یک صباحی روزنِ سر زد ز پشت کوه ها
به چشمان، شوخ وَشُ و بوالعجب و شهلایی و زیبا
به من گفتا بیا ای کافر عشق که من هستم
که عشق آسان بُوَد اول، ولی افتاد مشکل ها
برفتم سوی او، هنگامه شد خورشید نا پیدا
بدو گفتم که ای داعی اِنِّی لا اُحِبُّ الافلین ها