تاریک اندیشی در عصر روشنایی

تاریکی تا به کی؟

باشندگان ولایت های مرکزی افغانستان در پیوند به تغییر مسیر انتقال برق ترکمنستان یا پروژه "توتاپ" از ولایت های یاد شده به دره سالنگ، اعتراض کرده و در برخی از این ولایات با شعارهای برشنا شرمت باد؛ تاریکی تا به کی؟ به جادّه ها ریختند. معترضان، دولت را متهم به تبعیض کرده و می گویند که دولت و رهبران حکومت وحدت ملی پروژه "توتاپ" را بر اساس میل و سلیقه های شخصی خودشان تغییر مسیر میدهند و این عمل را نا عادلانه خوانده و خیانت بزرگ در حق باشندگان ولایت های مرکزی افغانستان قلمداد نمودند. وکلای این ولایات، در شورای ملی نیز طی کنفرانس های مطبوعاتی انحراف عمدی مسیر توتاپ را ناعادلانه خوانده و هشدار می دهند در صورت که این کار عملی گردد، آنها بی تفاوت نبوده و بر اعتراضات مدنی شان ادامه خواهد داد. این اعتراضات در حال شکل می گیرد که چندی قبل شرکت سروی "فیشنر" آلمانی بهترین مسیر برای انتقال برق ترکمنستان به افغانستان و پاکستان را، بامیان معرفی کرده بود. در این سروی آمده بود که بهترین و مناسب ترین مسیر برای انتقال پروژه توتاپ، ولایات مرکزی بویژه بامیان است. اما قرار است که از سوی شرکت برشنا و رهبران حکومت وحدت ملی، این مسیر به دره سالنگ منتقل گردد. در حالکه دره سالنگ یکی از آسیب پذیرترین نقاط در شمال افغانستان محسوب می شود و هرزگاهی دچار خطرات جدی طبیعی می گردد و هزینه زیادی هم بر می دارد.

در دوران سیزده ساله حکومت کرزی و حکومت وحدت ملی در زمینه تنویر خانه های مرکزی ها و سایر حقوق شهروندی و مدنی آنها توجه آنچنانی صورت نگرفته و به زعم برخی ها شهروندان درجه سوم به شمار می رود. حتی اینکه باشندگان ولایت بامیان و برخی ولایات دیگر از نعمت برق محروم اند. محمد کریم خلیلی معاون پیشین ریاست جمهوری نیز در واکنش به این تصمیم سلیقه یی گفته است که : پروژه توتاپ خط قرمز ماست. دیده شود که این خط قرمز برای آقای خلیلی و امثالهم چقدر مهم بوده، آیا این واکنش صریح الحن برای دلخوشی مردم بوده و یا واقعا جناب شان برای محرومیت زُدایی برهنه پایان طوفان آفرین بامیان، قد علم کرده است. البته که احتمال دوم بعید به نظر می رسد. زیرا بامیانی ها زمانی با ارزش بودند که چوب و چماق در دست و با شکم های گرسنه در مغاره های کوه ها در مقابل اهریمنان خارجی و قدرت طلبان داخلی همچون کوه سد شدند و رهبرانی چاق کردند. اکثریت رهبران، از مجاهدت های این خاک نشینان به مال و منال رسیدند. در شرایط کنونی برای رهبران کنونی ارزش آنچنانی نداشته زیرا به مال، مناصب، قدرت و... رسیده اند.

انتظار میرود دولت، وزارت انرژی و آب منافع ملی وانکشاف متوازن را در نظر گرفته و در ماسترپلان های توسعوی انرژی خویش، هیچگونه تعصبات و تعلقات را در نظر نگرفته و به خواست برحق همه شهروندان یکسان پاسخ ارائه نماید. در غیر آن اتخاذ هر نوع سیاست های مغرضانه و متناقض با قوانین نافذه کشور، فاصله میان ملت و دولت را تشدید می بخشد. زیرا ولایات مرکزی افغانستان همیشه قافله سالار کاروان زخم خورده صلح در کشور است. در همه شرایط با مناعت نفس با سلاح علم و دانش، قلم و فرهنگ در حمایت و استحکام پایه های متزلزل دولت، با قامت بلند و رسا ایستاده بوده و خواهد بود. اتخاذ چنین تصامیم نا بخردانه نشان گر آن خواهد بود که صلحجو بودن و اداء وجایب شهروندی و داشتن تواضع جمعی، مکافات بدی دارد و در ازای این همه رشادت و مردانگی از حقوق مدنی و شهروندی محروم می گردد و مشت بر دهن میشود.

یکی از موارد که در گذشته ها شعار ها و برنامه های انکشاف متوازن را در حالت ایستا قرار داد، إعمال قدرت های قوم محورانه و لحاظ کردن سلیقه های مغرضانه شخصی است. طوریکه مستحضر هستید، در دوران حکومت پیشین، همه مردم افغانستان بخصوص ولایات های مرکزی از این قوم محوری ها و پیش گرفتن سیاست های نا عادلانه رنج برده و آلام آن دوره هنوز مرهم گذاری نشده که دوباره ندای زهراگین تعصب بلند شده و فریاد عدالت خواهی توده یی از اطراف و اکناف این غم خانه، طنین انداز است. دیده شود که پژواک این ندای مظلومانه به چی اندازه وجدان های خوابیده را بیدار خواهد کرد؟!

شعار های انکشاف متوازن و تأمین عدالت اجتماعی از سوی رهبران حکومت وحدت ملی حرّافی و لفّاظی بیش نبوده و همیشه ولایات فقیر نشین، قربانی سیاست های غلط و دگم اندیشانه این دولت مردان بوده است.

انرژی برق از مهمترین نیاز های شهروندان یک کشور است. با وجود داشتن منابع آبی فراوان و سرازیر شدن ملیاردها دالر جامعه جهانی، هنوزهم این نیازمندی ما مرفوع نگردیده و در توزیع انرژی برق، مدیریت سوء و تصامیم سمت محور، قوم محور و... اتخاذ می گردد.

ادیسون غیر مسلمان، با جهان بینی کلی و بشردوستانه، این شاهکار خویش را مساویانه و خالصانه در طبق اخلاص گذاشته و برای بشریت تقدیم نموده است. اما مسلمان کوتاه فکر و منحصر در حصارهای کوچک: قومی، مذهبی و... در توزیع برق خیراتی همسایه ها در بین مسلمانان و برادران دینی شان اینگونه غیر مسؤولانه و نا عادلانه برخورد می کنند. شکر آن میرود که مخترع برق اینها نبودند وگرنه...

سید محمد کبیر حیدری