زندگینامه سید محمد کبیر حیدری

سید محمد کبیر حیدری فرزند مرحوم سید محمد اکبر حیدری در 15 جوزای سال 1368 ه.ش در یک خانواده متدین در چنداول- کابل، بر بساط هستی پا نهاد. بنابه شرایط ناهنجار شهر کابل، در همان آوان کودکی همراه باخانواده به زادگاه اصلی شان به ولایت پروان ولسوالی شیخعلی، کوچیدند. حیدری تحصیلات دوره ابتداییه را در همانجا فراگرفت. بدلیل اینکه جولانگاه علمی در آنجا محدود و زندگی مواجه به دشواری ها بود، خانواده اش از پروان رهسپار کابل گردیدند و در چنداول کابل سکنی گزیدند. پدرش مرحوم سید محمد اکبر مرد با همتی بود. دلبستگی خودرا با تداوم آموزش پسرش افزایش میداد و اورا در لیسه عالی حبیبیه شامل ساخت. وی از شکوفایی استعدادها پسرش بخوبی واقف بود از همین جهت هیچ وقت اورا به کارهای شاقه نگماشت تا سر گرم فراگیری دروس مکتب باشد. حیدری پس از فراغت از لیسه عالی حبیبیه و گذراندن آزمون کنکور، شامل دانشکده زبان و ادبیات دری دانشگاه تعلیم و تربیه گردید و به درجه اعلی از این دانشگاه مدرک لیسانس اخذ نمود. نامبرده در دوره دانشگاه با تعدادی از دوستان خود ماهنامه نارون را ایجاد و از حکومت کرزی اجازه نشر این ماهنامه را با مدیریت حیدری اخذ کردند. وی بعد از فراغت از دانشگاه به وظیفه ی مقدس معلمی روی آورده و در یکی از مکاتب دولتی مصروف تربیت فرزندان کشور می باشد و ضمنا همکاری جدی با شورای های محلی و نشریات دارد. سید محمدکبیرحیدری از همان آوان کودکی با تشویق والدین اش جهت فراگیری علوم قرآنی راهی مسجد و مجالس قرائت قرآن کریم گردید. که در مرحله ی مقدماتی مدتی را نزد استاد قاری امام علی فیضی و بعدا مدتی را نزد استاد قاری الحاج أحمد سلیمان یوسفزاد تلمذ کرد. و در فرجام جهت فراگیری تخصصی علوم عالیه قرآنی افتخار شاگردی قاری مطرح بین المللی کشور استاد شیخ عبدالکبیر حیدری را کسب کرد. که در بخش صوت الحن تخصصی و اختلاف قراءات نزد وی مشغول تحصیل گردید. قاری حیدری در مسابقات زیادی که از سوی رسانه های تصویری و آکادمی علوم افغانستان برگزاری میگردید، مقامهای اول، دوم و سوم را کسب نموده است. وی در سال 1387 در ترکیب یک هیأت بیست نفره به صفت فعال قرآنی انتخاب شده و راهی تهران گردیدند. و مسافرت های دیگری هم به امارات متحده عربی و جمهوری مصر داشته است که در حاشیه این سفرها تجارب و دستاورد های خوبی را کسب نموده است. حیدری یکی از اعضای مؤسسین مجمع قرآنی اهل البيت النبوه بوده و مسئولیت بخش فرهنگی این مجمع بزرگ را به عهده دارد. این مجمع بزرگ قرآنی بریاست شیخ عبدالکبیر حیدری، ارزنده ترین خدمات قرآنی را به جامعه ما پیشکش نموده است. قاری حیدری مدت های زیادی را در مراکز آموزشی آرمان صلح، پیام صلح، علم و معرفت، مهد دانش، روشن، مکتب خصوصی صادق آل محمد و مکتب خصوصی رنا تدریس نموده است. حیدری علاقه وافر به نویسندگی دارد و آثار زیادی از نویسندگان معروف دنیا را مطالعه نموده است. این علاقه مندی سبب گردیده است تا آثار زیر را به شکل رساله تدوین و تالیف کند:

1: بیایید هنر مند باشیم.(در گستره تربیت فرزند).

2: اندیشه بشر دوستی مولانا.

3: از حافظ بیاموزیم.

4: وطندوستی قهار عاصی.

5: سید اسماعیل بلخی نابغه ی شرق.

6: مخزن التجويد.

موصوف گاهگاهی در حوزه ی داستان نویسی هم طبع آزمایی نموده است.که داستان های زیر محصول زحمات وی در این وادی است:

1: آخرین خط جنایت.

2: بایسکل أم را مبر.

3: عشق دانشگاه.

4: فردین خان مصروف.

حیدری یکی از طرفداران سرسخت اتحاد و اخوت بین همه ی فرق اسلامی است و بدبختی های جاری در ممالک اسلامی را نتیجه تفرقه و عدم هماهنگی سران دول اسلامی میداند. موصوف ضمن فعالیتهای علمی-قرآنی، علاقه مند به برنامه های ورزشی بوده که مدت دوسال در رشته بوکسنگ در کلپ ورزشی معارف زیر نظر مرحوم الحاج سید احمد سادات تمرین نموده است. وی به زبانهای دری، پشتو و تا حدودی انگلیسی و عربی تکلم می نماید.

توفیقات روز افزون این عزیز را از دربار خداوند منان استدعا دارم.