افزایش نا امنی ها در افغانستان

بعد از گذشت مدت های مدید از عمر حکومت وحدت ملی، تغییرات آنچنانی در زندگی روزانه مردم افغانستان، طوریکه وعده کرده بودند، رونما نگردیده است. نبود امنیت مطلوب، بیکاری، فقر و ده ها موارد دیگر است که مردم افغانستان ناخواسته با آنها دست و پنجه نرم می کنند. امنیت که از مؤلفه های بزرگ و حیاتی حکومت است، روزبه روز در ضعف میرود. طوریکه در این اواخر ولایات شمال افغانستان روز های سخت و دشوار امنیتی را سپری می نماید. حتی شماری از مسؤلین امنیتی در شمال افغانستان، خطر سقوط مواضع دولت را هشدار داده اند. شماری از آگاهان امور، مسؤلین دولتی را متهم به بی اعتنایی در زمینه تجهیز و تمویل نیرو های امنیتی میکنند و در کنار آن خطر گسترش گروه های داعش و طالبان را برنامه بزرگ کشور های بیرونی میدانند و معتقد اند که این گروه ها بخاطرتهدیدات امنیت کشور های آسیای میانه ساخته شده و امکان دارد در آینده ها مشکلات جدی تری را برای نیرو های امنیتی افغان و مردم عادی کشور ایجاد کنند.

حملات انتحاری و درگیری های مسلحانه طی روزهای اخیر بویژه در شمال افغانستان، به شدت افزایش یافته است. شدت حملات اخیر طالبان به حدی بوده است که مایه نگرانی وکلای مجلسین شده و جدن از دولت خواسته اند که در رابطه توجه جدی نمایند. انکشافات بسیار منفی که در بحران افغانستان به مشاهده میرسد ناشی از تقابل یا تضاد بین پاکستان، ایران وممالک عربی است. سیاست های مکارانه وشیادانه پاکستان که بر هیچکس پوشیده نبوده به کرات ومرات در اوضاع داخلی افغانستان خلاف همه موازین ملی وبین المللی دخالت های آشکار داشته است. از طرف دیگر ممالک عربی، بویژه عربستان سعودی که در ایجاد و پخش ونشر القاعده نقش محوری را دارد و همیشه مخالفان مسلح افغانستان را مورد حمایت قرار داده است. در این اواخر حملات نظامی خویش را بریمن آغاز کرد. که این حمله نظامی واکنش های تندی شماری از کشور های اسلامی و غیر اسلامی را در پی داشت. ایران هم به نحوی درجریان های سوریه، عراق و یمن به عنوان ابرقدرت خاورمیانه دخیل بوده و است. بعد از حملات هوایی عربستان سعودی بر خاک یمن بر مواضع حوثی ها، عربستان با بسیج ساختن کشور های عربی و اسلامی، بر تجاوز آشکار شان مهر صحه گذاشتن. که در این میان محمد اشرف غنی رئیس جمهور کشور نیز از تجاوز عربستان به خاک یمن حمایت کرد. این تصمیم رئیس جمهور در حال اتخاذ گردید که اکثریت مردم افغانستان به شمول ریاست اجرائیه و معاونت دوم شان وشمار زیادی از آگاهان امور، با این تصمیم وی مخالفت داشته و اخذ چنین موضع را شتاب زده میخوانند و نقص بزرگ در سیاست خارجی افغانستان میدانند. لذا با پیش آمدن چنین وضعیت و حمایت از تجاوز عربستان، واکنش ایران را هم درقبال افغانستان در پی داشته است. اگرچه مقامامت در تهران هیشه بر بیطرفی شان نسبت به قضایای افغانستان تاکید کرده بودند، اما خواه نخواه حمایت افغانستان از عربستان (شریک جنگ غیر مستقیم) ایران در قضیه یمن، بیطرفی ایران را شاید در پی نداشته باشد.

وضعیت نا معلوم که در افغانستان از سالهای قبل شروع شده و انتهایش هنوز هم معلوم نیست، در حقیقت قدرت نمایی کشور های ابرقدرت دنیا بوده و از این طریق میخواهند با استفاده ابزاری از کشورهای اسلامی، قدرت خودرا به رخ همدیگر بکشند و از این طربق جلو پیشرفت کشور های اسلامی را گرفته اسلحه شان را بالای مردم به فروش برسانند. بهترین راه برای ایجاد چنین شرایط، ایجاد تنش های مذهبی و سوق دادن حرکت های مدنی به سمت وسوی جنگ های فرقه ی است. که این سوژه را دارند در یمن اجرا میکنند. در سوریه اجرا کردند. و طرح اجرایی این پروژه سفاکانه، تولید داعش و سایر گروه های تروریستی است که برچسپ اسلامی زده اند. دولت های که در گیر چنین تنش ها و جنگ های سلطه جویانه میشوند از هرحیث توانایی پرداخت تمامی خسارت را دارد. اما افغانستان که وابسته به همه ی کشور های دنیا است، با کدام قدرت و نیرو وارد جنگ های فرقه ی میشود و از تجاوز آشکار یک کشور بر ضد خواست های مشروع و مدنی اتباع یک کشور حمایت می کند؟! تنها دلیل که بر این حمایت، جناب رئیس دولت ارائه کرد، دفاع از حرمین شریفین بود. حال آنکه هیچ نوع خطر وحمله بر این دو مقدس ترین نقطه زمین محسوس نیست. در صورت که خدا ناخواسته کسی چنین فکر را در ذهن داشته باشند بر همه مسلمانان جهان دفاع واجب میشود. حتی اگر کسی فکر حمله بر حرمین شریفین را داشته باشد مسلمانان جهان بدون اصدار فرمان از سوی زعمای سیاسی شان دست به دفاع خواهند زد. حتی اگر بر فرض زعمای سیاسی کشور ها مانع دفاع گردند بازهم مسلمنان این کار را خواهد انجام داد. اما استفاده از نام حرمین شریفین برای سلطه جویی و قدرت طلبی برای هیچکسی قابل قبول نخواهد بود.

امید وار هستیم که دولت مردان افغانستان بویژه ریاست جمهوری کشور در سیاست های خارجی خویش تأمل بیشتری را به خرچ بدهد تا بخاطر اخذ تصامیم عجولانه مردم افغانستان قربانی نگردد.

سید محمد کبیر حیدری.